Հուզվել պետք չէ

Օդերևութաբանական փոփոխությունները միայն օդերևութաբաններին չէ, որ հետաքրքրում են: Երբևէ մտածել եք, որ մեր առօրյա կյանքը  բաղկացած է մոտավորապես 50% -ով չեզոք իրադարձություններից, 40%-ով դրական և միայն 10%-ն են բացասական իրադարձությունները:

Իսկ դա նշանակում է, որ, եթե մենք ուզում ենք մեզ երջանիկ զգալ, ապա հարկ է ընդամենը սեփական ուշադրությունը կենտրոնացնել լավ բաների վրա և չմտածել վատի մասին:

Բայց, եկեք նաև քննարկենք, թե ինչպիսի իզուր տագնապներ և անհանգստություններ կարող են թունավորել մեր կյանքը և խորհրդածենք դրանց իրական պատճառների մասին:

1. Չեմ հասցնում… ժամանակին ավարտել նախագիծը, վազվզել խանութներով, զանգել հարազատներին… Մի խոսքով, ցուցակն անվերջանալի է: Վաղուց ի վեր արձանագրվել է, որ հենց շտապողականությունը թույլ չի տալիս ժամանակին  և որակյալ կատարել առաջադրանքը, որը մեր առջև դնում է կյանքն ու մասնագիտությունը:
   
   
2. Մրցակցություն: Այո, այն մեր հասարակության մեջ ոչ միայն պարզապես մեծ է, երբեմն նաև արդարացված չէ: «Արևի տակ յուրաքանչյուր տեղի համար» մրցակցում է մի քանի մարդ միաժամանակ և այդ պայքարում նրանցից յուրաքանչյուրը հակված է մոռանալ սեփական անհատականության մասին:
   
   
3. Չեմ կարող ավտոմատ կերպով մի քանի գործ միաժամանակ անել: Այսօր, մի տեսակ, նորաձև է դարձել միջինվիճակագրական մարդուց պահանջել, որ նա լինի նվազագույնը Հուլիոս Կեսար, ով (ի դեպ, պատմության մեջ միակը) կարողանում էր պարբերաբար երեք գործ միանգամից անել: Ընդհանրապես, մարդկային հոգեբանությունը կարողանում է կենտրոնանալ միայն մեկ գործի վրա, իսկ գործողությունների ավտոմատիզմը նվազեցնում է ստեղծագործական հատկությունը և այն կատարելու որակը` դրանից բխող բոլոր հետևանքներով:
   
   
4. Նյութական արժեքներ և դրամ: Նույնիսկ, եթե մենք ամեն ինչ ունենք, միևնույնն է, չենք դադարում անհանգստանալ` հանկարծ որևէ բան չպակասի, չվերջանա: Եվ այդ մտատանջության մեջ երբեմն «կոպտանում է» մեր հոգին, «լցվելով» սովորական դեպրեսիայով, քանի որ երբեք էլ հնարավոր չի եղել և չի լինելու բոլորից հարուստ լինել:
   
   
5. Ծերություն: Երիտասարդությունը, բնական և ձեռքբերովի` անհամար ջանքերի և գումարի գնով, այսօր նորաձև է համարվում: Կարծիք կա, թե երիտասարդ տեսք ունեցող մարդն անպայման հաջողակ է և երջանիկ: Հենց սա էլ 25 տարեկանում առաջին կնճիռներից անհանգստանալու պատճառ է դառնում:
   
   
6. Ինֆորմացիա: Ժամանակակից մարդու գիտակցության մեջ հիմնովին տեղ է գրավել, թե «ինֆորմացիային տիրապետել, նշանակում է աշխարհի տերը լինել», այսինքն` հաջողակ լինել: Ահա և անհանգստանում ենք, որ ինչ-որ բան չհասցրինք լսել, կարդալ և հասկանալ:
7. Կյանքի նորմեր: Դե ով կյանքում գոնե մեկ անգամ չի անհանգստացել, թե կարծես թե ճիշտ չի ապրում, ոչ այնպես, ինչպես պետք է, ոչ բոլորի պես: Ուրիշների նման ապրելու անհանգստության մեջ կորցնում ենք գլխավորը` անհատականությունը, գուցեև մենք մեզանից գողանում ենք  կյանքի լավագույն րոպեները, որոնք կարող էինք ապրել միայն ինքներս մեզ համար:
   
   
8. Սեր: Մարդուն հատուկ է մշտապես դրա համար անհանգստանալ, մեկ այն չկա և նա միայնակ է, մեկ` նա գտել է իր սերն ու վախենում է այն կորցնել, մեկ էլ` սկսում է հուզվել արդեն անցած-գնացած սիրո համար: Բայց այդ կախարդական զգացումն ամենևին էլ կախված չէ մեր ցանկություններից և լիովին անտարբեր է բազմակերպ անհանգստությունների հանդեպ: Այն անտառի, գետի պես է, կամ կա, կամ` չկա և անհանգստանալն այստեղ ոչ մի օգուտ էլ չի տալիս:
   
   
9. Դժբախտ դեպքեր: Ամեն օր հեռուստացույցի էկրանից «մեր գլխին է թափվում» բացասական ինֆորմացիայի հոսքը` ահաբեկչական ակտերի, ավտովթարների և ավիաաղետների, բնական աղետների վերաբերյալ և այլն: Բայց եթե ինքնաթիռով թռչելը կամ ավտոմեքենայով ուղևորվելն անհրաժեշտ է, էլ ինչ անհանգստության մասին կարող է լինել խոսքը:
   
   
10. Եղանակ: Զվարճալի է, բայց օդերևութաբանական տեսությունները անհանգստացնում են ոչ միայն օդերևութաբաններին, օդաչուներին և երկրաբաններին: Եթե հաշվենք, թե միջինվիճակագրական մարդը օրվա մեջ քանի անգամ է լսում, կարդում կամ նայում օրվա եղանակի տեսությունը, պարզ կդառնա, որ եղանակը մեզանից շատ-շատերի համար անհանգստության  լուրջ և մշտական առիթ է:    

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ